Overlord

خوب پس این یکی جالب است... در نگاه اول یک انیمیشن است که فقط توسط یک اسکلت عظیم و قدرتمند رهبری می شود. خیلی بیشتر از این است، من برای مدت طولانی به دلیل شخصیت اصلی غیرانسانی از این نمایش اجتناب می‌کردم، بیشتر به این دلیل که آمین‌هایی را دوست دارم که شخصیت اصلی یک انسان باشد یا بدن واقعی داشته باشد. Overlord یکی از معدود نمایش هایی است که از نمایش خوب آنها شگفت زده می شود. اضافه کردن به این برای اصول اولیه لباس Ainz Ooal یا شخصیت اصلی در این داستان تا حدودی یک Lich یا حداقل واقعا قوی است. و بله، این در رده Isekai قرار می گیرد. برخی دیگر از اصول اولیه عبارتند از یکی از آن نمایش‌ها با OP Mc از ابتدا... او حتی قوی‌تر می‌شود، اما از همان ابتدا قدرتی شبیه به خدا دارد. در ادامه می‌خواهم به برخی از افراد اشاره کنم که به دلیل دیگری از این موضوع دور می‌شوند و این به این دلیل است که این یک نمایش از نوع بازی است، اما واقعاً YGGDRASIL بازی‌ای است که او در داخل آن گیر می‌کند مشابه SAO، اگرچه هیچ رابطی وجود ندارد و همه npc‌ها واقعی می‌شوند. مردم بنابراین تقریباً فقط یک انیمه isekai واقعی است. واقعا 9/10 برای من خوب است. امیدوارم شما هم لذت ببرید!

فصل 1-4. در کل خوبه و ارزش دیدن داره بسیاری از مواردی که مردم آن را به خاطر آن هجوم می آورند، این اصل را اشتباه می فهمند. آن‌ها با تنظیم قدرت به‌عنوان یک چیز ماجراجویانه برخورد می‌کنند، در حالی که ساختمان پادشاهی بسیار بیشتر است. با این حال، نقص های جدی دارد. من یک توصیف مفهومی انجام می دهم، سپس نقد مکرر که معتبر نیست، سپس جوانب مثبت، سپس معایب، سپس پیشنهادات. SPOILERS گنجانده شده است شروع بسیار کلاسیک است، در یک بازی ویدیویی گیر کرده است، با پیچش مستقیم غیرانسانی و شیطانی، حداقل از نظر ظاهری، و داشتن یک پایگاه مستقر با NPC های قدرتمند و اختصاصی. از ابتدا این داستان مستقیماً در مورد اقدامات قهرمان داستان ما نیست، بلکه نقشه هایی است که او پیشنهاد می کند یا بهتر است بگوییم نقشه هایی که خدمتکارانش تفسیر می کنند. بسیاری از رویدادها و داستان ها اصلاً شامل مومونگا نمی شوند. در حالی که انگیزه اعلام شده مومونگا یافتن دوستانش است، هدف واقعی نازاریک تسلط و قدرت بر جهان است. مومونگا در این مورد بسیار مراقب است، به خصوص پس از اینکه یک دشمن ناشناس از یک آیتم جهانی برای کنترل یکی از اعضای قدرتمند مقبره استفاده می کند و او را دائماً نگران می کند، زیرا او نمی داند ما چه می کنیم: هیچ کس حتی نزدیک نیست. او کاملاً انسانی شروع می‌کند، یک روستا را نجات می‌دهد و از مردمی محافظت می‌کند که هیچ مشکلی با مرگ یا خشونت ندارند، اما جنبه انسانی، اخلاق و مراقبت از انسان‌ها دارند. در طول سریال، این به آرامی کاهش می یابد، بیشتر فقط به عنوان یک تبدیل به این لیچ. چیزهایی که مشکل ندارند: -جنبه بازی ویدیویی درک متفاوت او از جهان، رویکرد او و وفاداری نگهبانان را توضیح می دهد. ارادت بی فکر آنها به او بدون در نظر گرفتن ویژگی های او بخشی از راه اندازی است و بنابراین کلاهبرداری نیست. خوب یا حتی خوب است. -Guardians، به خصوص آلبیدو، احساس نمی کند که حرمسرای معمولی است زیرا نمی تواند مانند یک اسکلت روی آن عمل کند و با آنها به عنوان فرزندان دوستان رفتار کند. یعنی عموماً برای کمدی بازی می شود. در نقطه مقابل، داشتن آرزوهای آنها برای بودن با او و بچه دار شدن و غیره تا حدی مایه تاسف است که او هرگز نمی تواند / نخواهد داشت. مانند زمانی که نمی توانید غذای خوشمزه ای به شما پیشنهاد شود. OP بودن او خوب است. این برای تعجب بینندگان از شگفت انگیز بودن او یا چیزهای بزرگی که او بر آن غلبه خواهد کرد، پخش نمی شود. او قوی تر نمی شود و ما از همان ابتدا می دانیم که او اوج همه چیز است. -انیمیشن: من واقعاً اهمیتی نمی دهم با توجه به اینکه بیشتر سیاست و مکالمه است تا جنگ جادویی واقعی مزایا (بدون ترتیب خاصی): 1) شخصیت ها: جنبه غیرانسانی به این معنی است که نگهبانان و خود آینز می توانند ظاهر متفاوتی داشته باشند، حتی اگر اغلب شکل انسان نما را نشان دهند. اینها نیز به اندازه کافی متمایز هستند. ویژگی هایی فراتر از عشق به آئینز برجسته است، مانند کمک سباس به افراد نیازمند به دلیل شخصیت خالقش. 2) ساختمان امپراتوری بزرگترین لذت نمایش است. در حالی که این موضوع بعداً به طور واضح تبدیل به موضوع می شود، ایجاد ارتباطات و اطلاعات اولیه در آن نقش دارد. تماشای اقدامات انجام شده برای تصرف پادشاهی ها و برقراری روابط جالب است، به خصوص زمانی که برنامه ها خوب باشد. 3) اشاراتی به NPCها که مانند خالقانشان عمل می کنند، خواه سباس یا NPCهایی که خالقان آنها خواهر و برادر بوده اند، نادر است اما سرگرم کننده و شیرین است. 4) با گذشت زمان، این که بندگانش، به ویژه دمیورژ، همیشه نبوغ‌ترین نقشه‌ها را از او می‌گیرند و هر نتیجه خوب را نتیجه آینده‌نگری بزرگ می‌پندارند، تبدیل به نوعی تهوع می‌شود، حتی اگر این فقط یک شانس یا اتفاقی باشد. آینز انجام داد. دشمنان معمولاً این نگرش را دارند، و واکنش آینز در حالی که وانمود می‌کند برنامه‌ریزی کرده است در حالی که سعی می‌کند به طور نامفهومی دریابد که نقشه نابغه‌اش قرار است چه باشد، سرگرم‌کننده است. 5) واکنش NPC افراد عادی به قدرت مضحک Ains و نگهبانانش می تواند سرگرم کننده باشد. لذتی ساده از isekai، اما لذت بخش در دوزهای معقول 6) Ains در واقع اغلب اوقات باهوش است و برنامه های معقولی می کشد که درک او از جهان و آینده نگری را نشان می دهد. معایب (بدون ترتیب خاصی): 1) انگیزه Ains ضعیف و حتی آزار دهنده است. انگیزه خود او این است که دوستان صنفی خود را پیدا کند، اگر کسی در آنجا باشد. برای یکی این منطقی نیست، زیرا او می داند که او تنها کسی بود که تا پایان آنلاین ماند. به علاوه، آنها در Nazarick تخم ریزی می کردند یا نسبتاً سریع آن را جستجو می کردند. همانطور که داستان به سمت ساختن پادشاهی و تسلط بر جهان پیش می رود، اصرار گاه به گاه تصادفی که او این کار را انجام می دهد "برای یافتن بازیکنان دیگر" آزار دهنده و بی معنی می شود. با کمبود انسان و این افراد غریبه، چه فایده ای دارد؟ 2) همانطور که آنها پیشرفت می کنند، Ains در مورد دشمنی که از آیتم جهان استفاده کرده است، پارانوئید مرزی باقی می ماند، در حالی که در واقعیت همه افراد دیگر بسیار پایین تر از او هستند. به نظر می‌رسد که آن رویداد بیشتر برای این بود که او در حین حرکت بسیار مراقب بود. این می تواند آزار دهنده باشد. 3) طرح های جانبی پس از حل شدن به طور کامل حذف می شوند، که مایه تاسف است. مارمولک‌ها، معجون‌های Nphirea و مهم‌تر از همه سباس و خدمتکار انسانی‌اش پس از پایان کار کاملاً ناپدید می‌شوند. این باعث می‌شود که قوس‌ها تا حدودی هدر رفته باشند، زیرا قرار بود کل موضوع چیزهایی باشد که به نفع نازاریک باشد. 4) در برخی موارد به خوبی می دانیم که نگهبانان Ains را دوست دارند و توضیح بیشتر خوب خواهد بود. ما کمی به اینجا و آنجا می رسیم، اما بیشتر خوب خواهد بود، به خصوص روابط شخصیتی بین نگهبانان یا حتی نگهبانان و انسان ها. آئورا با Shalltear و Albedo با شاهزاده خانم چیزهای کوچکی دارد، اما فقط لمس می شود و همه چیز به زنجیره فرمان + عبادت باز می گردد. 5) آخرین تهاجم احمقانه بود. در فصل‌های قبلی، طرح داخلی دمیورژ دارای 4 مزیت بود، که آینز به راحتی با گفتن اینکه او فقط 3 مورد را حدس زده است، درخواست می‌کند. اما به طور کلی، سیاست وجود داشت. تعامل کوتوله او خوب بود و خیلی بیشتر از آن را نشان داد. اما آخرین تهاجم توجیه و پاسخ دهشتناکی داشت. توجیه آن این بود که فلسفه "هویج و چوب" به سرعت مطرح شد، اما این با منطق سطح دیکتاتور 70 iq اجرا می شود. این رویکرد نهایی همچنین به طور عطف به ماسبق برنامه های قبلی را بی معنی می کند. من امیدوار بودم قبل از شروع آن یک برنامه اساسی وجود داشته باشد. یا یک نقشه پیچیده توسط دمیورژ، یا یک نابغه تصادفی توسط Ains. اما نه، آنها در واقع فقط دعوا کردند. بی‌معنی مخرب، خود مخرب نیز. 6) آینز با اختیار کمی برای سوار شدن همراه می شود: از ابتدا، آینز باید طوری رفتار کند که بندگانش او را می بینند: یک ارباب باهوش، قدرتمند، قدرت طلب، توسعه طلب، کامل و بی عیب. این باعث می شود که اشتباهات یا نجابت انسانی اولیه را به عنوان نقشه های بزرگ توجیه کند که خنده دار و خوب است. با این حال، او برده این نقش می شود. و بعد از 4 فصل، شما فکر می کنید که او بالاخره کمی رشد می کند، اما او این کار را نمی کند. سرپرستان او در مورد برنامه او فرضیاتی می‌کنند، و به نظر می‌رسد که او کارهایی را انجام می‌دهد فقط به این دلیل که نگهبانان چنین فکر می‌کنند. او هنوز نمی تواند از خود دفاع کند، حتی در برابر یک قیم، و ثابت کند که با این مخالف است، یا اشتباه کرده است. او بهانه هایی برای مراقبت از انسان ها پیدا می کند. اما گاهی اوقات به نظر می رسد که او نظرات آنها را به اشتراک می گذارد. 7) اتلاف مومون: در اصل تنها راه آینز به دنیای انسان ها بود، مومون به سرعت تبدیل به یک قهرمان شد. او باهوش شد، اما برنامه های پایانی فقط او را هدر دادند. 8) در اوایل، Ains در واقع اکثر برنامه ها را با پیروانش اضافه می کردند یا بیش از حد تفسیر می کردند. اما خود او همچنان حرکات، برنامه ریزی و اجرای هوشمندانه انجام می داد. ما همچنین اغلب برنامه‌ها را می‌شناختیم، که دیدن آن‌ها را رضایت‌بخش می‌کرد. بعداً، وقتی دمیورژ نقشه‌ای درخشان را استنباط می‌کند، آینز نمی‌تواند فقط توضیح بخواهد و ما را به همان اندازه در تاریکی رها می‌کند. در پایان، به نظر می رسد که او فقط یک جادوگر قدرتمند است. 9) کت و شلوار مکانیکی در پایان واقعاً در جای خود نبود. هیچ چیز دیگری در هیچ کجا حتی نزدیک نبود. کل ماجرا فانتزی قرون وسطایی بوده است و هیچ کشوری که دارای فناوری پیشرفته یا چیز دیگری باشد ذکر نشده است. پیشنهادات: 1) دوباره به او عاملیت و هوش بیشتری بدهید، به او برنامه های محکم واقعی بدهید، در صورت امکان او را به عنوان یک استراتژیست نظامی نشان دهید. 2) پویایی بیشتر بین یک یا دو قیم 3) به اندازه کافی طولانی شده است، یک دشمن واقعی ارائه دهید. اشاراتی به ظهور بازیکنان در قرن‌ها پیش وجود داشت، بنابراین شاید یک انجمن قدرتمند به طور ناگهانی به وجود بیاید، شاید حتی با بازیکنان زیادی. اکنون Ains و نگهبانان باید تیمی را که به همان اندازه هم سطح شده اند، شکست دهند، شاید با مزایایی که از زمان آمدن به اینجا ایجاد کرده اند (اگرچه این متأسفانه به ما یادآوری می کند که دستاوردها و دستاوردهای او در قدرت اساساً تاکنون ناچیز بوده است). 4) به نظر می رسد که آئینز در سطح زندگی خود کمتر انسان شده است، اما رشد بیشتر که واضح تر است و تغییر تصادفی از صحنه ای به صحنه دیگر احساس نمی شود، خوب خواهد بود. مهم‌تر از همه به حداقل 1 نگهبانی مانند دمیورژ اعتماد می‌کند که این همه برنامه او نیست. این فضا را برای رشد هر دو و ایجاد یک پویایی عالی فراهم می کند. این همچنین می تواند به یک چیز تبدیل شود: وفاداری به کسی که واقعاً هست، در مقابل وفاداری به کسی که نگهبانان او را به عنوان تصور می کنند. حتی می تواند وارد دعواهای کامل بین نگهبانان شود 5) ارتباط چیزهایی که قبلاً ضبط شده را افزایش دهید: آموزه های هنرهای رزمی برای کار هاموسوکه را داشته باشید، به نگهبان برخی از هنرهای رزمی بدهید (مثل کوسیتوس که آنها را از مارمولک ها به عنوان یک همجنگ یاد می گیرد)، معجون های nphireas به شدت قدرتمند شوند، یا اینکه او سفر کوتوله نتایج مرتبطی را به همراه دارد خلاصه: هنوز، 7.5/10 در حالی که ممکن است شکایات گسترده من منفی به نظر برسد، اما نمایش هنوز یک تماشای سرگرم کننده است. فقط انتهای s4 برای من واقعاً یک نقطه پایین است، بقیه هنوز با وجود ایراداتش سرگرم کننده است. من این انتقاد را دارم زیرا پتانسیل آن حتی بیشتر از خوبی است که در حال حاضر وجود دارد. دادن طرح‌های نابغه به شخصیت‌ها دشوار است، زیرا باید خودتان آن‌ها را بسازید، و سیاست بین‌الملل پیچیده است. اگر قسمت های اول را دوست دارید، ارزش امتحان کردن را دارد، به خصوص اگر داستان های امپراتوری مانند Reincarnated as a slime را دوست دارید. امیدوارم در جهت مثبت ادامه یابد.

مانند بسیاری از ژانرهای isekai، Overlord در بهترین حالت تحقق آرزوهاست. مومونگا، یا آینز (..؟)، آنقدر برای این طرح-دستگاه عالی است که هرگز چهره او را در دنیای اصلی که از آن آمده نمی بینیم. تماشاگر اگر واقعاً بخواهد می تواند کاملاً وانمود کند که مومونگا هستند. حرم و همه، این نمایش دقیقاً همان چیزی است که یک پسر نوجوان می‌تواند بخواهد: یک شخصیت اصلی OP، چندین زن که بیش از شخصیت اصلی حنایی می‌کنند و دوستی‌هایی بیش از هر چیز مبهم واقع‌گرایانه ایجاد می‌کنند. تم افتتاحیه و تم پایانی هر دو بسیار خوب و فوق العاده لذت بخش هستند. داشتن یک isekai تنها با 13 قسمت، به جای 24 قسمتی که (تقریباً ایسکای) SAO دارد، خوب است. من کمدی ظریف نام نگهبانان طبقه و نام کاربری قدیمی دوستان قدیمی سوزوکی را دوست دارم. برای نمایشی که در سال 2015 منتشر شد، من صادقانه از کیفیت کلی آن تحت تاثیر قرار گرفتم. آیا مدل های بد CGI وجود دارد؟ کاملاً، اما این هنوز در سال 2024 اتفاق می افتد، بنابراین این همه چیز خاص نیست، و به نظر می رسد که آنها از CGI کم استفاده می کنند. سریال بعدی که در حال بررسی آن هستم مربوط به سال 2022 است و بسیار بدتر از فصل اول Overlord است. البته، من این فصل‌ها را جداگانه مرور می‌کنم، بنابراین در حین تایپ این سریال، دیگر برنامه را تماشا نکرده‌ام، اما تا کنون این فصل از بررسی پرشور خود عبور کرده است و شرورهای جالب توجهی دارد. بله، شخصیت اصلی فوق‌العاده قوی است، من آن را کمتر آزاردهنده می‌دانم، زیرا به نظر می‌رسد قدرت او مربوط به همه چیزهای تصادفی است که از بازی اصلی جمع‌آوری کرده است، و اینگونه است که من RPG و MMORPG بازی می‌کنم، بنابراین احساس واقعی‌تر از حد معمول می‌کنم. Isekai شخصیت اصلی OP بهانه. صداپیشه کلمنتاین کنترل صوتی قابل توجهی دارد و من بیشتر خطوط صوتی او را صرفاً با نگاه کردن به محدوده و توانایی او صرف کردم. همانطور که گفته شد، مبارزه با کلمنتاین وحشتناک است و من نمی توانستم مستقیماً به آن نگاه کنم. مطمئناً سوخت کابوس در بهترین حالت خود است. من از همپسکی متنفرم بقیه فصل اول خیلی سرگرم کننده است. من به نمایش 7 می دهم (خوب)، زیرا سرگرم کننده خوب و تمیز است.